Bon dia xiquets i xiquetes, com tots sabeu aquesta setmana, és la setmana de carnestoltes.
Nosaltres seguirem fent un any més el de tots els anys.
Elegim al rei, a la reina i als patges.Cada dia el rei i la reina amb els patges, aniran classe, per classe i diran les consignes, fins el divendres l'ultim dia de carnestoltes.El dia 20 ens difrassarem i anirem per Mutxamel, tot el col.legi amb les disfresses.
"Hoy es siempre todavía" Antonio Machado
Mostrando entradas con la etiqueta FLOR 6éA. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta FLOR 6éA. Mostrar todas las entradas
jueves, 12 de febrero de 2009
jueves, 5 de febrero de 2009
Vacaciones de verano
Una niña llamada Sara se fue de viaje con sus padres.
Como todos los años Sara, hacía su maleta, se lo preparaba todo y cuando llegaba al camping lo primero que hacía era ir a visitar a todos sus amigos, luego se iba a la caravana a deshacer la maleta, se ponía el biquini y todos al agua!
Mientras sus padres y su hermano Manuel lo preparaban todo. Casi todos los años eran iguales: por la mañana piscina, comer, piscina, ducha y de fiesta, aunque tanto como fiesta... casi siempre se ponían en los bancos a charlar, aunque otras noches iban con la bicicleta, otras quedaban en la caravana de uno a jugar a las cartas, al parchis, juegos de mesa...
Mientras sus padres y su hermano Manuel lo preparaban todo. Casi todos los años eran iguales: por la mañana piscina, comer, piscina, ducha y de fiesta, aunque tanto como fiesta... casi siempre se ponían en los bancos a charlar, aunque otras noches iban con la bicicleta, otras quedaban en la caravana de uno a jugar a las cartas, al parchis, juegos de mesa...
Ellos se lo pasaban genial, hasta que una día jugando al escondite se pelearon todos. Pasaron unos cuantos días ,hasta que Sara se hartó y dijo:
- Hemos estado tantos años juntos, tantas noches, tantos minutos, tantas risa, tantos juegos, tantos chistes ... todo...
- Hemos estado tantos años juntos, tantas noches, tantos minutos, tantas risa, tantos juegos, tantos chistes ... todo...
David, que era uno de los amigos, dijo:
- Hablando de chistes, escuchad éste:
"¿Qué es una gamba tirando piedras?"
-Una gamberra.
Todos se pusieron a reír diciéndole que el chiste era malísimo ,pero que todo era una tontería, todos lo reconocieron , entonces se abrazaron y se perdonaron.
- Hablando de chistes, escuchad éste:
"¿Qué es una gamba tirando piedras?"
-Una gamberra.
Todos se pusieron a reír diciéndole que el chiste era malísimo ,pero que todo era una tontería, todos lo reconocieron , entonces se abrazaron y se perdonaron.
Después de esto, todo seguía igual que siempre, hasta que llegó la hora en que Sara y su familia tenían que marcharse.
Todos sus amigos y sus amigas se despidieron de ella, y David le dijo:
-Gracias por ser así, gracias por hacernos recapacitar, gracias por todo.
Ella se fue muy triste ,pero al mismo tiempo era la niña más feliz del MUNDO!!
Todos sus amigos y sus amigas se despidieron de ella, y David le dijo:
-Gracias por ser así, gracias por hacernos recapacitar, gracias por todo.
Ella se fue muy triste ,pero al mismo tiempo era la niña más feliz del MUNDO!!
jueves, 18 de diciembre de 2008
El sueño de un fantasma
Un día de verano unas amigas y yo nos fuimos de viaje unos días.
Todas estábamos muy contentas,hasta que llegó la hora de dormir, y todo porque habíamos oído a un chico que estaba contando esto a otro "Desde hace 60 años una mujer murió en la habitación nº 15 y desde entonces está el fantasma de ELLA y siempre sale a las 11:30,porque a esa hora murió".
Estabamos aterrorizadas porque no sabíamos si era verdad.
Asi fue ,a las 11:30 de la noche salió un fantasma .Empezó a gritarnos, se fueron las luces, pero sólo las de la nuestra habitación, nos quitó los teléfonos, no podíamos hacer nada.
Nos volvimos a acostar, ella nos gritaba, nosotras no le hacíamos caso. Ella nos dijo que a la mañana siguiente si decíamos algo de todo esto nos pasaría algo muy malo, entonces no dijimos nada.
Nos dormimos todas y cuando me desperté, era: un¡¡ SUEÑO!!
Todas estábamos muy contentas,hasta que llegó la hora de dormir, y todo porque habíamos oído a un chico que estaba contando esto a otro "Desde hace 60 años una mujer murió en la habitación nº 15 y desde entonces está el fantasma de ELLA y siempre sale a las 11:30,porque a esa hora murió".
Estabamos aterrorizadas porque no sabíamos si era verdad.
Asi fue ,a las 11:30 de la noche salió un fantasma .Empezó a gritarnos, se fueron las luces, pero sólo las de la nuestra habitación, nos quitó los teléfonos, no podíamos hacer nada.
Nos volvimos a acostar, ella nos gritaba, nosotras no le hacíamos caso. Ella nos dijo que a la mañana siguiente si decíamos algo de todo esto nos pasaría algo muy malo, entonces no dijimos nada.
Nos dormimos todas y cuando me desperté, era: un¡¡ SUEÑO!!
Suscribirse a:
Entradas (Atom)